Contact

Northedge B.V. 
Oosthaven 15-16 
2801 PC Gouda 
The Netherlands 
T 31 (0)182 684545 

www.northedge.nl 
Tw @PeterNoordhoek 

Archief

Twee kandidaten voor het voorzitterschap CDA Zuid-Holland

Op 13 juni a.s. hebben de leden van het CDA Zuid-Holland de keuze uit twee kandidaten voor het voorzitterschap: Jan Heijkoop en Relus Breeuwsma. Het kan weleens spannend worden – en daar verheug ik mij op. Ondertussen geeft het mij de gelegenheid om een keer een blog te wijden aan gremium waarvan ik vermoed dat er op andere momenten glazig bij wordt gekeken, en dat is niet terecht.

Twee kandidaten gaan zich op 13 juni aan u voorstellen (en u moet er echt zijn om te kunnen stemmen). Ik heb geaarzeld om beiden hier te portretteren, maar ik doe het toch. Dit omdat ik uit de telefoontjes, apps en mails zoals die bij mij binnenkomen de indruk krijg dat de informatie die de provinciale afdeling zelf verspreid niet gelezen of goed gewogen wordt. Graag verwijs ik naar https://www.cda.nl/zuid-holland/actueel/nieuws/153449/ voor alle informatie over de ALV, de CV’s en brieven van de kandidaten.

Voor deze ene keer zeg ik er nadrukkelijk bij: hoewel zeer anders, zijn het beide goede kandidaten. Voor deze ene keer, want doorgaans steekt er vanuit mijn perspectief één kandidaat duidelijk uit boven de andere. Deze keer vind ik ze zowel geschikt als zeer aanvullend. En dat maakt de keuze alleen maar lastiger.

Jan Heijkoop, de kandidaat

Ik ken hem als een stille kracht. Doorgaans op de achtergrond, heeft hij zijn zaken goed voor elkaar. Hij is ruim de oudere van twee en heeft dan ook al een hele carrière er op zitten. Toen ik hem wat beter leerde kennen was hij net gedeputeerde af. Hij had onder meer Financiën in zijn portefeuille en daardoor raakte hij ook in de Ceteco-affaire verstrikt. Hoewel onderzoek hem vrijpleitte voor fouten, nam hij zijn verantwoordelijkheid en trad af. Daarna ging hij niet zitten mokken of met zijn vinger wijzen. Hij pakte het landbouwbedrijf van zijn familie weer op en ging boeren. Al snel wist men hem weer als bestuurder te vinden, waarna een hele reeks bestuursfuncties volgden, inclusief een aantal (interim) burgemeestersfuncties waar hij steeds met alle lof uit komt. Voor mij is hij het voorbeeld van iemand die een tweede kans verdient, gegund krijgt en pakt. De andere kandidaat mag dan veel afdelingen hebben die hem steunen, onderschat de vele fans van Jan niet.

Al met al het profiel van een echte stille kracht en bestuurder pur sang, met diepe wortels in de christen-democratie. Als hij voorzitter wordt verwacht ik onder meer dat hij een hoge gunfactor zal hebben in het landelijk partijbestuur en een goede coach voor zijn medebestuursleden en de afdelingsvoorzitters.

Relus Breeuwsma, de tegenkandidaat

Hoewel nog jong, mag ook Relus best een veteraan heten als het Zuid-Holland gaat. Ook hem ken ik al langer, mede omdat hij een van mijn opvolgers is als campagneleider van Zuid-Holland. Dat doet hij gewoon goed, volgens het recept: even nadenken en dan vooral veel doen, goed samenwerkend met anderen. De groene golf (de bussen die door de provincie gaan) komen onder meer uit zijn koker. Door al dat campagnewerk heeft hij, net overigens als Jan, echte kennis van de verdraaid complexe provincie die Zuid-Holland is.

Maar Relus heeft meer in zijn bagage. Sommigen van jullie zijn hem als jonge hond nog kennen vanuit zijn tijd op het partijbureau, waar hij de afdelingendesk bemande. Menig afdeling is met een moeilijke vraag naar hem toe gegaan. Daarna verhuisde hij naar Rotterdam om als assistent te gaan werken voor wethouder Leonard Geluk en later wethouder Hugo de Jonge. Sinds enige tijd is Relus niet alleen maar van het CDA en werkt hij bij Rijkswaterstaat. Al die tijd heeft hij zijn hoofdfunctie gecombineerd met een groot aantal functies en activiteiten, primair in het Zuid-Hollandse. Zeker binnen de waterschappen is hij actief. Kortom; een veelzijdige ervaring, maar allemaal passend in het profiel van een goede Zuid-Hollandse bestuurder.

Relus is een voorbeeld van wat ik wel eens gekscherend ‘de Friesse bende’ noem. Sybrand Buma is Friese Zuid-Hollander en dat is Relus ook. Doorgaans heel nuchter, maar even krabben en je weet dat daar veel emotie en betrokkenheid onder schuilgaat. Dat brengt ie allemaal mee, inclusief een agrarische achtergrond en een Haagse woonplaats. Hoe krijg je het gecombineerd.

Groot en complex

Zoals ik zei: twee goede kandidaten. Ze delen de kennis van Zuid-Holland en zijn beide door en door christendemocratisch. Ze kiezen ook beiden bewust voor een partijrol en ook dat vind ik sterk. Voor het overige vind ik ze vooral erg aanvullend op elkaar. We zullen echter toch moeten kiezen, zo zegt de procedure. Dat betekent ook een keuze voor welk soort provinciale afdeling je wilt hebben.

Wat mij bij het relatief onbekende fenomeen van de provinciale afdeling brengt. De provinciale afdeling verbindt 3, of eigenlijk 5, bestuurslagen binnen de partij. Daarbij begin ik met te melden dat, hoewel het aantal leden gestaag afneemt, het CDA nog altijd de grootste ledenpartij is en dat daarbinnen het CDA Zuid-Holland veruit de grootste provinciale afdeling vormt, met navenante invloed – in potentie. Hoe zit het in elkaar?

Provinciaal

Het begin op het provinciale niveau. De functie waar we het nu over hebben staat aan het hoofd van een bestuur dat onder meer verantwoordelijk is voor de programma, samenstelling en campagne van de provinciale staten. De laatste keer leidde dat tot 6 Statenleden en één Gedeputeerde, Adri Bom-Lemstra. Het werk dat op dat niveau gebeurd is al behoorlijk intensief. Aan dat provinciale niveau hangt meer. Politiek goed ingevoerde mensen weten dat de verkiezingen voor de provinciale Staten gekoppeld zijn aan die van de Eerste Kamer, wat het extra spannend maakt. Daarnaast loopt ook het samenstellen van de lijsten van de waterschappen via de provincies. Bovendien hangen er nog de nodige provinciale gremia aan de provincie; van Buitenlandcommissie tot vrouwenberaad en meer.

Lokaal

Daarna pak ik het lokale niveau. De provincie is als het goed is de verbinden schakel tussen wat landelijk en lokaal moet gebeuren. Voortdurend vindt er afstemming plaats, vooral als er lastige kwesties spelen zoals rondom herindelingen. Dan kan het soms erg persoonlijk worden. De provincie Zuid-Holland is echter erg groot. Dat gaat eigenlijk niet zonder een goede regionale tussenlaag. Om die reden is de provincie verdeeld in een 14-tal regio’s, waarvan de ene beter loopt dan de andere en soms hele grote steden omvat en soms niets anders dan platteland, maar meestal gaat het om een ingewikkelde mis er tussenin. En echt elke regio is verschillend. Ik kan je zeggen, dat het mij als campagneleider heel veel tijd heeft gekost voordat ik dat in beeld had (maar dat was tegelijk wel een van de leukste kanten van het werk).

Landelijk

Tot slot pak ik het landelijk niveau. De tijd dat er meer dan 80 Zuid-Hollandse kabinetsleden, Kamerleden, Statenleden, Europarlementariërs (oh ja, die laag ben ik nog vergeten) en weet ik niet wat kon inzetten is al enige tijd achter de rug, maar zeker de provinciale voorzitter zal vroeg of laat met de benoeming van deze mensen te maken krijgen. Altijd op de vingers gekeken door de andere provincies, die per definitie vinden dat Zuid-Holland overbedeeld is, moet er heel goed en zorgvuldig gesproken worden over alle posten. En dan is er ook nog de inhoudelijke kant. Als deelnemer in het landelijk Partijbestuur valt er over alles wat te zegen. Sinds kort is de rol van de provincie verder aangescherpt doordat alle amendementen op het landelijk verkiezingsprogramma nu via de provincie lopen, maar de invloed is altijd wel fors geweest. De voorzitter hoeft at niet allemaal alleen te doen, maar een sleutelfiguur ben je wel.

Pittig

Geen kleine functie dus. Ronduit pittig. Zeker niet voor een vrijwilliger als voorzitter en als aanvoerder van een bestuur dat ook uit vrijwilligers bestaat, met een ronduit beperkte professionele ondersteuning. Een functie die snel wordt onderschat. Het is heel moeilijk om op alle drie de fronten goed te zijn en vraagt om een hele efficiënte werkwijze. Mij moet even van het hart dat de huidige voorzitter, Peter Pennekamp, daarom voor zijn werk niet altijd de waardering krijgt die hij verdient. Wat mij betreft: veel waardering.

Keuze voor soort provinciale afdeling

De twee kandidaten zullen daar ongetwijfeld over na hebben gedacht en hun keuzes hebben gemaakt. Wat wij als leden er bij moeten bedenken is dit: zien we zo’n provinciale afdeling als een tussenlaag die zoveel mogelijk onzichtbaar moet blijven of verwachten we een meer dynamische rol? Het eerste is al een hele opgave, maar het tweede is toch wel erg nodig. Persoonlijk denk ik dit laatste, ook in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen. Dat maakt in ieder geval Relus Breeuwsma tot een logische kandidaat, want deze ambitie zit in zijn hele kandidatuur. Maar Jan Heijkoop heb ik daar nog genoeg niet over gehoord en ik wil hem wel horen.

Jullie ook? Allebei? Kom dan, met mij, op dinsdag 13 juni a.s., om 20.00 uur naar Cultuurhuys De Kroon, Gouweplein 1, 2741 MW Waddinxveen.

Peter Noordhoek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Onze wereld is groot, complex en hoog als een berg. Weersomstandigheden wijzigen zich voortdurend. Hoe kom je dan aan de top?
Kaarten en instrumenten kunnen helpen. U vindt er hier vele. Het echte geheim schuilt in de mentaliteit waarmee u de berg te lijf gaat. Dan geldt wat iemand ooit vertelde: "De noordkant van een berg is het moeilijkste om te beklimmen, maar het meeste de moeite waard." Bij Northedge gaan we voor kwaliteit boven kwantiteit. Het vergt meer denkwerk, meer inspanning, meer van meer. Maar het is zo de moeite waard.  

Peter Noordhoek